Park im. Tadeusza Kościuszki w Radomiu

Najkrócej
Park im. Tadeusza Kościuszki w Radomiu to zabytkowy park miejski w centralnej części Śródmieścia. Warto przyjść tu na spacer wśród drzew, połączony z oglądaniem historycznej architektury i pomników.
Jak zaplanować spacer i dotrzeć na miejsce?
Granice parku wyznaczają ulice Mickiewicza, Sienkiewicza, Słowackiego i Żeromskiego. Jego powierzchnia wynosi około 7 ha (według Wikipedii).
Trasę spaceru wyznacza aleja im. bp. Jana Chrapka. Prowadzi od klasycystycznego Pałacu Sandomierskiego przy ulicy Żeromskiego ku neogotyckiej katedrze Opieki Najświętszej Maryi Panny. Na oglądanie drzew i detali pomników wybierz porę dzienną.
Aktualne zasady dostępu, godziny otwarcia i informacje o ewentualnych opłatach sprawdź w Urzędzie Miejskim w Radomiu. Przed dojazdem komunikacją miejską sprawdź bieżący rozkład i przystanek odpowiadający wybranej stronie parku.
Co tu zobaczysz?
W parku znajdują się altana, sztuczne ruiny i muszla koncertowa. Swobodny układ zieleni uzupełniają elementy geometryczne. Wśród drzew rosną tulipanowce amerykańskie, modrzewie japońskie i lipy krymskie, a główną aleję zdobią szpalery kasztanowców. Są tu też klony, wiązy i jawory.
Jeśli interesują cię kwiaty, zwróć uwagę na rabaty sezonowe i wieloletnie, dodane podczas renowacji w 2010 roku.
Podczas spaceru można obejrzeć kilka upamiętnień:
- Pomnik Tadeusza Kościuszki ma formę krzyża. Początkowo był wotum dziękczynnym dla cara Aleksandra II, a obecne przeznaczenie otrzymał w 1917 roku.
- Głaz z repliką tablicy poświęconej Kościuszce stoi w pobliżu pierwotnego miejsca tablicy przy wejściu od ulicy Sienkiewicza.
- Popiersie Fryderyka Chopina autorstwa Ryszarda Kozłowskiego wykonano z brązu i ustawiono na cokole z czerwonego piaskowca.
- Rzeźba Jana Kochanowskiego przedstawia poetę z córką. Jej autorem jest Jan Kucz.
Jak powstał park?
Ogród urządzono w latach 1866–1867 według zamysłu zapisanego w planie regulacyjnym miasta z 1822 roku. Przeznaczono na niego teren naprzeciw gmachu sandomierskiej komisji wojewódzkiej, lecz rozpoczęcie prac opóźnił brak pieniędzy. Budowę polecił gubernator radomski Dmitrij Anuczin.
Starsza od parku jest rogatka lubelska, ukończona w 1840 roku. Pod koniec XIX wieku ogród otoczono kutym żelaznym ogrodzeniem, a w 1909 roku wprowadzono oświetlenie elektryczne. Altana powstała w 1912 roku, budynek kawiarniany w latach 20. XX wieku.
Obecną nazwę nadano w 1916 roku, upamiętniając rocznicę przysięgi Tadeusza Kościuszki na rynku krakowskim. Wcześniej używano nazw Ogród Anuczinowski, Nowy Ogród i Ogród Saski. Pierwsza odwoływała się do gubernatora, druga odróżniała miejsce od Starego Ogrodu, trzecia nawiązywała do warszawskiego wzorca.
Po II wojnie światowej park ulegał degradacji. W 1963 roku usunięto ogrodzenie i sztuczne ruiny, ubożała też roślinność.
| Okres | Zmiany w parku |
|---|---|
| Lata 50. | Powstała wcześniejsza muszla koncertowa. |
| Lata 80. | Wcześniejsza muszla koncertowa spłonęła. |
| 2010 rok | Podczas renowacji odtworzono ruiny w zmienionej formie, pozostawiając park bez dawnego parkanu. |
| Grudzień 2015 roku | Nowa muszla koncertowa była gotowa. |
Fot. Rafał T, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons