Klasztor i kościół oo. Bernardynów w Radomiu

Architektura i wnętrze

Dawna zakrystia, obecna kaplica Matki Boskiej Anielskiej, miała pierwotnie służyć jako skarbiec. Świątynia nosi wezwanie św. Katarzyny Aleksandryjskiej.

Murowany zespół powstawał w kilku etapach:

• Najpierw wzniesiono prezbiterium i zakrystię.
• Następnie powstało południowe skrzydło klasztoru.
• Pod koniec XV wieku zbudowano korpus kościoła.
• Na końcu powstały pozostałe skrzydła klasztoru, połączone krytym, piętrowym krużgankiem.

Narożnik od strony północno-wschodniej wyróżnia niewielka wieża, nawiązująca do rozwiązań stosowanych w średniowiecznych siedzibach bernardynów. Zakonnicy wypalali gotyckie cegły zwane „palcówkami” we własnej cegielni. Sami przygotowywali wapno i prowadzili prace murarskie.

Historia klasztoru i budowli

Klasztor ufundowano w 1468 roku (Wikidata). Wtedy wyznaczono teren pod budowę, a w następnym roku zatwierdził go biskup krakowski. Pierwszy kościół oraz klasztor były drewniane i powstały w ciągu roku.

Założenie ulokowano poza murami miejskimi, przy drodze publicznej, zgodnie z regułą zakonną. Był to obszar dawnego przedmieścia lubelskiego. Zespół otoczono wałami i nadano mu obronny charakter, aby umożliwić ochronę podczas ataku.

Msze, zwiedzanie i dojazd

Przed przyjazdem sprawdź u bernardynów godziny nabożeństw i zasady zwiedzania:

• Sprawdź na stronie klasztoru aktualne godziny mszy.
• Zapytaj o dostęp do kościoła i części klasztornej.
• Potwierdź zasady wstępu oraz ewentualne opłaty.
• Wyznacz dojazd na mapie, wybierając zespół bernardynów przy ulicy Żeromskiego.

Co warto wiedzieć przed wizytą

Zespół ma status pomnika historii i jest przystankiem na szlaku turystycznym Zabytki Radomia (według Wikipedii).

Jeśli interesują cię kościoły Radomia, uwzględnij w planie również bazylikę katedralną w Radomiu. Zasady dostępu do każdego z obiektów sprawdź osobno.

Fot. Voytek S, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons